Miło mi że moje marudzenie znajduje czytelników i oddźwięk. Dzięki.
Pozostaje mieć nadzieję że Instytut osiągnie taki poziom organizacyjny jaką ma kadrę w swoich szeregach i bynajmniej nie poprzez eliminację co lepszych wykładowców :>

Rozumiem.
Moim zdaniem poziom kadry rekompensuje niedociągnięcia organizacyjne. Po pięciu latach studiów, podejmując pracę zawodową utwierdziłem się w tym przekonaniu. Takie jest moje zdanie.

Odpowiadając na wpis chciałem zainicjować dyskusję nt. ile, jako studenci, jesteśmy zdolni znieść i kiedy można pójść na kompromis.

Pański blog czytuję regularnie i oceniam wysoko.

https://arek.bibliotekarz.com/iinisb/2008/10/iinis… proponuję jako mój ulubiony przykład do dyskusji o usamodzielnianiu studentów na pierwszym roku (wątek o BHP). Owszem dziewczyny rozkwitły na studiach, stały się pewniejsze itd. ale czy naprawdę ma to być dla nich rozwój przez stres, rzyganie, nerwosole, płacze czy flaszeczkę na uspokojenie?
Zresztą wielu osobom mającym doświadczenie życiowe (tak nie jesteśmy nastolatkami) poza zezłoszczeniem się na niekompetencje i olewactwo nic to nie dało, zasady spychologii i inne podobne znamy np. z pracy.

nie jestem dziennikarzem, a blog to nie rzetelna gazeta gdzie powinno się zachowywać bezstronność. To co klepię tutaj jako naczelny malkontent jest tym co mnie ciekawi i boli, czasem staram się wskazać jak coś poprawić, a czasem chcę tylko przekazać "głos ludu" ;) w Internet ,bez zastanawiania się jaki to ma sens i czy ktokolwiek przeczyta.
Instytut ma swoje strony i w jaki sposób wykorzystuje na nich potencjał swoich wykładowców? Skoro główny zainteresowany ignoruje zagadnienie to czemu ja mam ich promować? wystarczy że nie udało mi się bezpłatnie i z deklaracją utrzymania co najmniej przez 2 lata przekazać im domeny iinisb.pl (a chyba trochę wygodniejsza od obecnej i marketingowo zgrabniejsza)

Moją intencją jest wskazanie aby przy wytykaniu, skądinąd ważnych, błędów nie zapominać o pracy jaką wykonują nauczyciele pracujący w IINiSB.

Wszystkie podane argumenty sa logiczne i zrozumiałe dla normalnie myślącego człowieka. Zastanawiam się nad inną rzeczą. Czy do studiowania w IINiSB można podejść bezkrytycznie? Być może okażę się idealistą, ale przez pięć lat nauki ukształtowała się we mnie taka postawa. Było trochę dezorganizacji, trochę złośliwości, odrobina nieuprzejmości i to wszystko nie miało znaczenia. Studia uczą samodzielności i od studentów wymaga się aby sami zadbali o swoje interesy. Inną rzeczą jest, że studia zaoczne powinny mieć wpisane w swój charakter zajęcia rozpoczynające się w piątek późnym popołudniem (to wydaje się być bezsporne).