A czemu ludzie głoszą nawet jak nie ma zapłaty?

Pierwsza grupa to pracownicy naukowi, którzy głoszą by mieć zaliczone wyjazdy konferencyjne i mieć szansę coś opublikować w tomach pokonferencyjnych. A potem to wszystko mogą sobie wliczyć w sprawozdanie roczne i wygląda że coś jednak robili poza pobieraniem pensji.

Druga grupa to w przypadku światka bibliotekarskiego, bibliotekarze, którzy starają się o awans zawodowy lub przygotowują się do egzaminu a dyplomowanego. Taka aktywność jest bardzo mile widziana, i ułatwia im opublikowanie obowiązkowych do przystąpienia do egzaminu dwóch (chyba) artykułów naukowych.

A powody wystąpień na konferencji? Hmm. Na niektóre zostałam zaproszona (ale bez wynagrodzenia, jeszcze nie ta marka ;-)), bo temat konferencji był zbieżny z prowadzonymi przeze mnie badaniami, z moimi zainteresowaniami, czy też z tym, czym się w pracy zajmuję. Czasem jadę po to, żeby się pochwalić wynikami swoich badań, przemyśleń itp. Czasem temat mnie zaciekawia na tyle, że stwierdzam, że warto pogłębić wiedzę, co skutkuje przygotowaniem referatu. Czasem moja Biblioteka organizuje konferencję, więc nie wypada nie wziąć czynnie udziału w tym przedsięwzięciu.
Jeśli chodzi o moje motywacje, to chyba wymieniłam najważniejsze.
Ale najprzyjemniejsze w konferencjach są wszystkie rozmowy kuluarowe, dyskusje, zwieranie znajomości i prawdziwa integracja ze środowiskiem, na którą nie ma szans na co dzień.
Aneta

ciekaw jestem czemu wygłaszacie prelekcje, napiszcie co wami kieruje w takich działaniach.

Czemu wyższe? Nigdy nie płaciłam więcej, niż pozostali uczestnicy.

Pozdrawiam
Aneta