Polskie Biblioteki Publiczne: Promocja! 2/3

Przed przerwą na ciacho, kawę, herbatę, prelekcję miała Justyna Grzymała („Library advocacy” – jak to będzie po polsku?)

Konferencja IINISB UW „Polskie Biblioteki Publiczne: Promocja!” Justyna Grzymala

Bardzo udane wystąpienie powiem wręcz, deklasujące wcześniejszych mówców. Prezentacja poruszyła ludzi a przynajmniej tak sądzę po fakcie że chwycili za długopisy i notowali.

Doskonały temat prelekcji pokazujący jak istotne jest wdrażanie w życie kompleksowych rozwiązań „nacisku i promocji”. Generalnie w „Rzecznictwie na rzecz bibliotek” (Library advocacy) chodzi o to aby działania bibliotek były pokazywane komu trzeba, nie czekamy na pochwałę a lansujemy się.

Spora cześć bibliotek ma problemy z „chwaleniem się” własnymi dokonaniami i żyją w skromności czekając na docenienie, ale nie tędy droga. Po przeprowadzeniu udanej imprezy trzeba tchnąć we wspomnienia drugie życie i wbić do głów dysponujących kasą (albo tych co mają na nich wpływ) prawdę o działalności biblioteki. Biblioteka jest świetna i organizuje świetne imprezy! Jeżeli nie wykorzysta się takich faktów w promocji to połowa sukcesu z imprezy jest zmarnowana.

Rzecznikiem biblioteki powinien być każdy komu zależy aby biblioteka miała się dobrze, czytelnik, pracownik, dyrekcja bo  każdy ma jakąś strefę oddziaływania i może jej użyć do wywarcia wpływu.

Po przerwie jak „rzutnik co przestał rzucać” (humor dopisywał) został opanowany  Katarzyna Nakonieczna w swoim wystąpieniu „PR w bibliotece – świadome kształtowanie relacji z otoczeniem” podała dużą dawkę informacji.

Konferencja IINISB UW „Polskie Biblioteki Publiczne: Promocja!”  Katarzyna Nakonieczna

Przedstawiła krótkie wprowadzenie zawierające między innymi że 43% ludzi pracuje w bibliotekach bo je kochają (nie pamiętam na bazie czyich badań) i przeszła do konkretów :). Powrócił nieformalny temat przewodni konferencji (biblioteka powinna mieć krótką  łatwa do zapamiętania nazwę „Koszykowa” „BUW” „Nautilus”). Ważne jest zachowanie spójności przekazu do wszystkich grup z którymi się biblioteka komunikuje, w mojej interpretacji ->  mówić to samo, choć nie tak samo. Dała sporo skutecznych przykładów jak i gdzie robić dobry PR.

do zapamiętania

  • biblioteki powinny nawiązywać jak najszerszą współpracę z parafiami, ośrodkami pomocy społecznej, przedszkolami, ośrodkami zdrowia
  • media są głodne informacji jeżeli przygotuje się im materiał gotowy do druku z dobrej jakości fotografiami to go opublikują
  • nie zapraszać mediów na spotkania typu gadająca „głowa w bibliotece” (mimo iż „gadająca głowa” może być ciekawa to zazwyczaj przekaz z takiej imprezy nie jest medialny)
  • jeśli biblioteka wystąpi do wydawnictwa o kilka książek to zazwyczaj je otrzyma, wskazane jest aby nie domagać się nowości i raczej nie upierać się jakie tytuły chce się dostać

Część pierwszą konferencji zakończyły Dorota KostowskaMałgorzata Dąbrowska dyskusją a właściwie przedstawieniem „Library advocacy” – czym może być? Chyba lepszym określeniem było by SHOW bo to co pokazały było rewelacyjne. Dziewczyny rozpoczęły od gry papier, kamień, nożyce, pociągnęły za sobą całe towarzystwo w krainę dzieciństwa i radosnej zabawy.

Konferencja IINISB UW „Polskie Biblioteki Publiczne: Promocja!” Dorota Kostowska i Małgorzata Dąbrowska

Krótko przypomniały to co mówiła Justyna Grzymała czym jest Library advocacy.  Rozbudziły wiele emocji i padło z sali sporo stwierdzeń wskazujących że niektóre uczestniczki konferencji mocną się okopały w XX wieku i nie są otwarte na zmiany jakie wymusza nowoczesność.

Jestem zwolenniczką tezy że biblioteka jest królestwem książki.

Biblioteka jest ostatnim bastionem obrony języka polskiego.

Graniu w bibliotece stanowcze nie.

Przedstawiły ciekawe narzędzie do promocji i robienia PR bibliotek jakim jest „Plan Rzeczniczy” Zgodnie z obietnicą daną na twitterze wrzucam plan poniżej.

  1. Cel: zbudowanie trwałej oferty biblioteki dla gimnazjalistów
  2. Zdefiniowanie osób które podejmują decyzje
  3. Zdefiniowanie osób które mają / mogą mieć wpływ na osoby podejmujące decyzję
  4. Zebranie argumentów i odpowiedzi na kontrargumenty
  5. Kontakty z decydentami / osobami co mogą mieć na nich wpływ
  6. Partnerska współpraca z otoczeniem biblioteki
  7. Podsumowanie działań i poinformowanie o ich rezultatach decydentów

Nie wiem ile dziewczyny zarabiają ale są warte więcej ;), każda złotówka w nie zainwestowana to dobra lokata.  Widziałem sporo konferencji (choć nie wszystkie opisuję), widziałem kilka setek prelegentów więc potrafię rozpoznać profesjonalizm. Byli tacy, co purpurowi na bezdechu uciekali ze sceny i tacy co usypiali 2 zdaniami, ale  czasem spotykam i kogoś jak Dorota Kostowska. Kogoś kto nie traci zimnej krwi gdy wspólniczce wypadnie kabel z mikrofonu i od razu oddaje  swój własny bo „Show must go on”, kogoś kto potrafi wybrnąć z durnych pytań Pana Nocnika i z wdziękiem uciąć debaty publiki gdy czas goni.

Tak zdecydowanie to była najlepsza prezentacja z tych co ostatnio widziałem, sala współgrała, sala notowała, nikt się nie nudził i chyba każdy wyniósł  wiedzę. Wszak uczyć się interaktywnie to najlepsza forma nauki.

Tak więc pierwsza część konferencji zakończyła się rewelacyjnie mimo marnych początków.

Informacje o Niedoszły Bibliotekarz

Dinozaur pamiętający czasy LOAD "*",8,1 oraz szczęśliwy posiadacz BBS-a przez tydzień. Wizjoner, z żalem w sercu obserwujący jak "dziki zachód" internetu upada na kolana pod wpływem polityków i korporacji. Aktualnie menedżer informacji zarządzający treścią w kilku projektach różnej wielkości. Wyznawca synergii oraz Pastafarianizmu. Możesz go podglądać na Google+ , Facebooku czy Twitterze
Ten wpis został opublikowany w kategorii IINiSB, konferencja, obejrzałem, wydarzenie i oznaczony tagami , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *